Marifet Menzilleri

Ibn Arabinin bilgi anlayisi Allahin yani mutlak hakikatin kendini bilme ve izhar etme iradesinden hareket eder. Bu durumda bilgi anlayisi temel bir degisim gösterir Insanin bilmek ve bulmak istedigi hakikat yerine kendini göstermek isteyen hakikat anlayisi ortaya cikar. Allah insanin kendisini aradigi pasif bir hakikat olarak düsünülemez. Allah kendisini bilen, bu bilgiyle kendisini izhar eden kenz-i mahfdir gizli hazine. Insan ise bu sürecin basinda kendini özne sayarken sürecin ilerlemesiyle kendini hakikati tanima sürecinde edilgen olarak bulur. Gercekte tasavvuf sflesme dedigimiz sürecin kendisi insanin bu farkindaligindan baska bir sey degildir. Baska bir anlatimla insanin kendini özne saydigi bir sürecin sonunda kendisini edilgin olarak bulmasiyla tasavvuf maksadina ulasir. Bu durumda hakikat insan tarafindan bulunan veya insa edilen bir sey olmaktan cikarak gercek ve kurucu özne haline gelir. Marifet anlayisinin temeli budur.
Marifet Menzilleri adini verdigimiz bu kitap Fütühat-i Mekkiyyenin on ikinci cildinin müstakil basimidir. Fütühati konularina göre taksim etme projesinde bu kitap yeni bir halkayi teskil etmektedir. Dogrusu kitabin en önemli yönü menziller ve marifetler arasindaki irtibati kurmasidir. Menziller salikin veya insanin terakki sürecinde gectigi mertebelerdir. Bu itibarla menzil kelimesi makam veya mertebe anlaminda kullaniliyordu. Ibn Arabnin dikkatimizi cektigi husus her menzilin bir bilgi türü icermis olmasidir. Bu durumda menziller insanin Allaha giden yürüyüsünde gectigi merhaleler iken bu merhalelerin her biri yeni bilgi verecektir.