Ortacag insani icin kale, yalnizca tehlike aninda siginilan bir savunma yapisi degildi. Bir tepenin üzerine yükselen surlar, beraberinde yeni bir düzeni de getiriyordu. Nüfusu kendine ceken, yerlesimi yönlendiren, üretim ve ticareti canlandiran bu yapilar, iktidarin mekana kazindigi merkezlere dönüsüyordu.
Hacli Seferleriyle birlikte Dogu Akdeniz cografyasinda yükselen kaleler, bu anlayisin görünür izlerini tasir. Peki bir kale neden kurulur ve nasil insa edilir Mekan secimi neye göre belirlenir Kalelerin cevresinde yerlesim nasil gelisir; üretim ve ticaret bu yapilar etrafinda nasil sekillenir Kaleyi kim yönetir; castellan kimdir Tarikat, baronluk ve kraliyet kalelerini birbirinden ayiran özellikler nelerdir Kale icinde ve cevresinde kimler yasar; askerler, yöneticiler ve siviller ayni mekani nasil paylasir Tahkimatin görünümü nasildir; surlar, kuleler, burclar ve hendekler ne ise yarar Salonlar, kiliseler ve diger ic mekanlar kalede gündelik hayatin izlerini nasil yansitir Tüm bu mimar düzen, gercekten Franklarin Batidan beraberinde getirdigi bir gelenegin mi yoksa Dogu Akdenizin sartlari icinde yeniden sekillenen bir tecrübenin mi yansimasidir
Bu kitap, 1099-1187 yillari arasinda Kudüs Hacli Kralliginda Franklar tarafindan insa edilen kaleleri mercek altina almaktadir. Kralligin siyas ve asker acidan en kritik bölgelerinden biri olan Yafa-Askalan güzergahinda tesis edilen Ibelin Yavne, Bethgibelin Beyt Cibrn ve Blanchegarde Tell es-Safi kaleleri üzerinden, bu yapilarin kurulus gerekcelerini, asker, idar ve ekonomik islevlerini ve mimar özelliklerini karsilastirmali bicimde inceleyerek Latin Dogudaki Hacli hakimiyetinin kaleler yoluyla nasil insa edildigini görünür kilmaktadir.
