Straty po zbiorach trzciny cukrowej spowodowane opó¿nieniem zbiorów i przetworzenia Wp¿yw opó¿nienia zbiorów i przetworzenia trzciny cukrowej

Trzcina cukrowa jest najwäniejsz¿ na ¿wiecie ro¿lin¿ cukrow¿, uprawian¿ w celu produkcji cukru biäego, gur i khandsari. Oko¿o 70% cäkowitej ¿wiatowej produkcji biäego cukru krystalicznego pochodzi z trzciny cukrowej, co sprawi¿o, ¿e ro¿lina ta zyskäa miano "kalpavriksha" (czyli "cudownej ro¿liny"). W Indiach upraw¿ t¿ prowadzi si¿ na powierzchni 5,02 mln hektarów, przy produkcji wynosz¿cej 342,1 mln ton i wydajno¿ci na poziomie 68,1 t/ha. Poniewä trzcina cukrowa jest towarem ¿atwo psuj¿cym si¿, powinna by¿ szybko przetworzona na cukier po zbiorach. Stwierdzono, ¿e prawie jedna czwarta trzciny cukrowej przetworzonej w indyjskich cukrowniach charakteryzuje si¿ obni¿on¿ jako¿ci¿. Straty te rosn¿ jednak wraz z wyd¿u¿aniem si¿ czasu starzenia i ró¿ni¿ si¿ w zale¿no¿ci od odmiany. W tym kontek¿cie postanowiono oceni¿ wp¿yw opó¿nionego zbioru i opó¿nionego t¿oczenia na klony trzciny cukrowej. Niniejsze badanie wykazäo, ¿e klony 2006 T36 i 2006 T3, wraz z odmianami referencyjnymi CoC 671 i Co 94008, charakteryzowäy si¿ najwy¿sz¿ jako¿ci¿ soku i najwy¿sz¿ wydajno¿ci¿ we wszystkich okresach starzenia (od 0 do 120 godzin) oraz w ró¿nych miesi¿cach (10., 11., 12., 13. i 14. miesi¿c) od zbiorów i wykazäy one odporno¿¿ na pogorszenie jako¿ci po zbiorach.