Jus Publicum Europaeum Cercevesinde Uluslararasi Hukukta Yeryüzünün Nomosu

Yeryüzünün Nomosu, Carl Schmittin siyaset teorisi ile uluslararasi hukukun kesisiminde duran en kapsamli ve vizyoner eserlerden biridir.
Ilk kez 1950de yayimlanan bu metin, yeryüzünün bölünmesini, düzenlenmesini ve anlamlandirilmasini belirleyen temel ilke mahiyetindeki nomos kavramini tarihsel bir düsünme ekseni haline getirir. Schmitt, modern dünyanin siyasi ve hukuki düzenini, toprak, iktidar ve egemenlik arasindaki iliskinin sekillendirdigi bir dünya düzeni olarak okur.
Eser, Avrupa merkezli Jus Publicum Europaeum caginin dogusundan cöküsüne uzanan bir analizdir.
Avrupa egemenliginin Bati rasyonalizmindeki en olgun siyasal bicim olarak nasil ortaya ciktigini, sömürgecilik ve emperyalizmin bu düzeni nasil dönüstürdügünü, ardindan totaliter ideolojiler ve ulus-ötesi kurumlarin 20. yüzyilda egemenligi nasil asindirdigini tartisir. Schmitte göre, savasin medenilestirilmesini mümkün kilan Avrupa düzeni cöktügünde, insanlik yeni bir nomos krizine sürüklenmistir.
Yeryüzünün Nomosu, hukukun, savasin ve egemenligin anlamini yeniden düsünmeye davet eden bir basyapittir.
Yayimlandigi günden bu yana, küresel düzenin kökenlerini, Bati medeniyetinin sinirlarini ve modernligin siyasal anlamini tartisan en güclü metinlerden biri olmayi sürdürür.
Bu ceviri, eserin kavramsal derinligini, tarihsel göndermelerini ve teolojik-siyasal baglamini aydinlatan ayrintili notlarla birlikte, Schmittin düsüncesini özgün bicimiyle Türkceye kazandiriyor.